" De natuur is onze medicijnkast. Onze beste en duurzaamste medicijnen zijn voeding en leefstijl."

"Je bent wat je eet, wees er van bewust! "

" Laat voeding, je medicijn en je medicijn je voeding zijn! "
Alkaline PH druppels is een basisch / alkaline concentraat. 3 druppels toegevoegd aan gewoon drinkwater maakt het water basisch (alkaline). Het drinken van basisch water ondersteunt het ontzuringsproces van het lichaam. Een flesje Alkaline PH Druppels heeft een inhoud van wat voldoende is voor een gebruik van 2 maanden. Drink 5 glazen water met 3 Alkaline PH druppels per glas water, per dag (verdeeld over de dag) op de zo nuchter mogelijke maag (5 - 10 minuten voor de maaltijden).
 
Diverse artikelen

1. Vitale en fatale voeding
2. Vetten en oliën
3. Zuur-base voeding
3. Voedingscombinatieleer
4. Ziektes en natuurlijke  
    interventies
5. Kanker & PPAR
6. Squalene
7. Zwarte komijn
8. Mariadistel
9. Medicinale kruiden
10.Leverziektes
11.De wonder van Silicium
Het vergeten essentiele mineraal Silicium (kiezelzuur)

In 1939 heeft de Nobelprijswinnaar voor scheikunde, professor Adolf Butenant, bewezen dat het leven niet zonder Silicium kan bestaan. Daarna is Silicium een beetje in het “Vergetenhoek” terecht gekomen. Zijn onderzoek werd aan Columbia University in 1972 nogmaals bevestigd dat siliciumdioxide een essentiële voedingsstof is die we uit onze voedingsbronnen hard nodig hebben. Veel meer dan we tot op heden hebben gedacht. Door 2-voudig Nobelprijs winnaar professor Lunus Pauling die de orthomoleculaire geneeskunde in de jaren 60 introduceerde werd het belang van diverse mineralen, waaronder Silicium in de jaren 70 meer aandacht gegeven.
Organische Silicium (OSA= Ortho Silicic Acids) tegen arthrose en nog veel meer ….
Silicium is op aarde de een na meeste stof na zuurstof O2. Silicium is het meest voorkomende mineraal ter wereld: welke rol speelt dit ‘vergeten’ spoorelement in de voeding van de mens?

Organisch Silicium speelt een significante rol in de fundamentele processen van het leven, daar Silicium als activator, remmer of katalysator in de meeste biochemische reacties in ons lichaam en in de natuur. Een van de meest interessante effecten van organisch silicium is dat het een antioxidatiemiddel en anti-verouderingsagent is die op natuurlijke wijze voor de gezondheid van de mens ingezet kan worden. In de laatste decennia is er steeds meer wetenschappelijke studies die de voorname rol van organisch silicium onderstrepen!

Geschiedenis                                                              
Silicium: oeroude mineraal die sinds de Oudheid wordt gebruikt. Volgens het volksgeloof heeft elke soort steen een specifieke “magische” functie: om te voorkomen dat een schaap ziek wordt, wrijft de herder met drie keien over de kop van het schaap of laat hij het water drinken uit een emmer met stenen.
In China wordt de huid met een stukje jade ingewreven om mooier te worden. Jade (silicaat van aluminium en calcium) diende ook om niersteenkolieken te genezen.                                                   
Bezoarstenen (van het Perzisch pad-zahr: “tegengif”): kiezelstenen die teruggevonden werden in de ingewanden van dieren (darm, maag, hersenen, galstenen of blaasstenen). Ze werden tot poeder herleid door ze met een beetje water over een ruwe slijpsteen te wrijven. Door dit poeder in te nemen dacht men koorts, zwakte en vergiftiging tegen te kunnen gaan.
Ze worden nog steeds toegepast in de Arabische, Indische en Chinese geneeskunde. Het amber uit potvissen, een steenachtige substantie, werd verondersteld de eigenschappen van een afrodisiacum te hebben.
De Azteken pasten silicium toe in de vorm van een balsem op basis van obsidiaanpoeder (lavaglas), om wonden te helpen genezen. Met een gehalte van meer dan 60% siliciumoxide zijn de obsidianen glassoorten van de zuiverste vorm. Een recente studie heeft aangetoond dat insnijdingen met scalpels uit obsidiaan vlugger helen dan wanneer de insnijdingen met klassieke metalen lemmeten worden gemaakt.
Tot in de 19de eeuw heeft de mens regelmatig grote epidemieën gekend. De tegenstanders van PASTEUR hebben als gevolg daarvan - zij het onterecht - de term “besmetting” naar voor gebracht. PASTEUR daarentegen had een andere theorie: “wij drinken 90% van onze ziekten; het is enkel door vervuild water dat de grote epidemieën zich zo verspreid hebben.”
Welnu, men heeft vastgesteld dat sommige groepen vreemd genoeg uit de greep van deze epidemieën bleven. De bevolking van MARSAT bijvoorbeeld beschikte over een ontegensprekelijke immuniteit (hoewel zonder vaccins).
Ze beschikte inderdaad, en reeds eeuwenlang, over talrijke en overvloedige bronnen van het VOLVIC-water, die een zeer belangrijke concentratie aan silicium bevat.

Fytotherapie
De akkerpaardestaart of heermoes (Equisetum arvence L) is een echt reservoir aan siliciumdioxide; de as ervan bevat er tot 80% van. In de fytotherapie reeds gekend om zijn urineafdrijvende, bloedzuiverende en bloedstelpende eigenschappen, alsook als toevoeger van mineralen, werd ze evengoed voorgeschreven bij patiënten met tuberculose of bloedarmoede, of die gewoon herstellend waren.
Sommige auteurs achten ze zelfs onvervangbaar (Galien beschouwde haar als “uniek voor het aaneenhechten van wonden, hoe groot ze ook zijn”). Pline stelde vast dat ze “neusbloedingen stopte, urinevorming stimuleerde en zweren genas”. Hij raadde zelfs aan salades van jonge scheuten te eten, omdat dit revitaliserend zou werken.
Pline in de Oudheid, gevolgd door Dioscoride in de eerste eeuw van onze tijdrekening, raadden afkooksels van de wortels van hondgras aan om blaasstenen te doen oplossen. Deze plant, die rijk is aan siliciumdioxide, bevat een fructose, tricticine, dat een derivaat van suiker is en een urineafdrijvende kracht heeft. De siliciumionen helpen de oromucoïde stoffen in de urine om de vorming van stenen af te remmen

Thermale kuren:
Er werd nog maar heel recent een systematische studie van de samenstelling van alle minerale bronnen in Frankrijk uitgevoerd door het Ministerie van Gezondheid (analyses ondergebracht in het Laboratoire d’Hydrologie du Pr. Boulangé in Nancy). Bepaalde waters zoals Châtelguyon of Siloas (la Réunion) bereikten een gehalte van 80-90mg siliciumdioxide (SiO2) per liter; het mineraalwater van La Salvetat bevat 72mg/l, dat van Chateldon overschrijdt de 100-110mg/l, en Badoit haalt zelfs 136mg/l.
De toepassingen van modderbaden hebben, naast hun werking op de gewrichten, de bijzondere eigenschap de huid “zacht” te maken: een stimulerend effect dat niet te verwaarlozen is en wat misschien het succes van de thermale kuren verklaart. Deze modder bevat inderdaad hoeveelheden silicium die tamelijk indrukwekkend zijn (60 tot 90% en meer), wat de doeltreffendheid ervan kan verklaren.
Ook het water van Sail-lez-Bains (Loire), bijzonder rijk aan opgeloste alkalische silicaten (geanalyseerd en aangeraden door Louis Pasteur in zijn tijd …) wordt gebruikt in thermale kuren bij:

1. Huidaandoeningen (eczeem bij volwassenen en borelingen, jeuk, psoriasis, lichen, acne, couperose, huidallergieën, spataderzweren, pijnlijke gevolgen van brandwonden)
2. Arteriosclerose
3. Reumatoide artritis, Artritis, artrose, osteoporose en jicht
4. Psoriasis
5. Huid- en haarziektes
6. Galsteenvorming
7. Voedingsziekten: obesitas, cellulitis, voedselvergiftiging
8. Verjongings- en schoonheidskuren

Biologische wijsheid van de planten en de mens

Planten

De vegetatie van de aarde bevat gemiddeld 0,15% van zijn gewicht aan silicium. De hoeveelheid silicium hangt veel af van het soort planten. Zo is er een zeer hoog gehalte bij de grasachtige planten (behalve maïs) waarvan de as 30 tot 60% SiO2 kan bevatten en een laag gehalte bij de planten die calcium (peulgewassen) en potassium (aardappelen) bevatten. Silicium komt overvloedig voor in sojabonen, rozijnen, rijst , gerst, haver, aardappelen, rogge, rode biet, volle tarwe, ajuinen en gierst. Van de granen zijn gierst en haver het meest silicium-rijk. Bij de kruiden staat paardestaart op de eerste plaats, gevolgd door hennep-netel en varkensgras. Verder komt het in veel geneeskrachtige kruiden zoals brandnetel en paardenbloem voor.
Een hectare peulgewassen haalt jaarlijks 10 kg siliciumdioxide uit de grond, beukenbomen 63 kg en tarwe 105 kg. Van alle mineralen die door tarwe uit de grond worden gehaald staat siliciumdioxide voor 50%.
Equisetum arvense L. (akkerpaardestaart\heermoes) is bijzonder rijk aan siliciumdioxide en de as van deze primitieve soort kan er tot 90% van bevatten (naargelang de seizoenen). Een andere plant die veel siliciumdioxide bevat is de bamboe. Maar dichterbij huis heeft de bekende brandnetel (urtica dioica) een hoog siliciumgehalte.

Mens en dier
De totale hoeveelheid silicium in het menselijk lichaam wordt geschat op 7 gr, hoofdzakelijk in anorganische vorm; enkel de organische component bevat een biologische functie. Deze vorm vermindert aanzienlijk vanaf de leeftijd van 10 jaar.
De concentratie silicium in het bloed bedraagt 10mg/l bij de mens (1/10de van de hoeveelheid calcium).
Het is bewezen dat bij veel diersoorten het siliciumgehalte in de weefsels hun hele levensloop nagenoeg constant blijft, met name die van het bloed, de pezen en de spieren.
Nochtans hebben talrijke studies uitgevoerd op de mens (CARLISLE 1982) aangetoond dat dit gehalte daalde naargelang de leeftijd, zelfs in aanzienlijke mate in de gewrichten en de huid.

Behoefte aan silicium
De dagelijkse behoefte aan dit oligo-element, dat als essentieel beschouwd wordt, wordt geschat op 10-50mg/dag. Hier zijn evenwel weinig serieuze studies naar gevoerd. Het lijkt in ieder geval dat deze cijfers sterk onder de reële behoefte van het lichaam liggen. Volgens sommige onderzoekers overschrijdt de menselijke behoefte aan silicium gemakkelijk de 100mg/dag.  

Voedingssupplementen
De informatie die momenteel voorhanden is over het siliciumgehalte van de meeste voedingsproducten en de afleidingen ervan, is zeer verouderd, en de doseringen maken geen onderscheid tussen oplosbaar en niet-oplosbaar siliciumdioxide.
Dit maakt dat de behoefte en het verbruik van deze twee vormen in ons metabolisme a priori sterk verschillen.
In de plantaardige voeding kan men de grasachtige planten onderscheiden (haver, gierst, gerst, rijst, tarwe) die rijkelijk voorzien zijn van silicium. Bij de korensoorten bevindt het silicium zich vooral in de randgedeelten van de korrel, de fijngemalen producten (gemalen rijst, witte bloem) zijn zowel zeer arm aan silicium als aan mineralen van meer algemene aard.
De zeer fijne verbrijzeling van de tarwezemelen daarentegen vergroot de biologische beschikbaarheid van het silicium dat het bevat. Champignons bevatten evenzeer veel silicium. De pectinen (in het bijzonder die in de schil van fruit) zijn goed voorzien van silicium.
De akkerpaardestaart is de beste bron van oplosbare siliciumderivaten. Ze wordt onder andere in de fytotherapie gebruikt.
Bier is een oplossing die quasi verzadigd is aan silicium (komt door de malt = gekiemde gerst).
Wijn bevat afwisselende hoeveelheden silicium (70-200mg.L-1). Het moet gezegd worden dat de hoogste concentraties die werden gevonden de maximale oplosbaarheid van siliciumdioxide in zuiver water overschrijden.

Silicium: het vergeten oligo-element
Waarom wordt silicium zo weinig in de geneeswijzen gebruikt? Silicium komt in de natuurlijke omgeving voornamelijk in niet-oplosbare vorm voor en wordt dus moeilijk opgenomen. Aan de andere kant is silicium, zelfs in oplosbare vorm, weinig stabiel: het polimeriseert zeer vlug.
Het lichaam vindt bijgevolg moeilijk op natuurlijke wijze het silicium dat nodig is voor zijn metabolisme.
Het is dus niet zozeer de hoeveelheid silicium die we opnemen die van belang is, maar eerder de manier waarop we het opnemen.
Het onderricht in de faculteiten geneeskunde, farmacie of biologische wetenschappen richt zich op min of meer verwante onderwerpen (silicose, collagenose, asbestose, siliconegels voor de cosmetica, colloïdaal siliciumdioxide als vulstof) maar niet op biologisch silicium op zich, en het algemeen onderzoek naar dit onderwerp werd lang verwaarloosd.

Het belang van supplementen
Silicium, in natuurlijke vorm, zoals we ze terugvinden in de natuur, kan praktisch niet opgenomen worden door het lichaam
Tot op heden waren de vormen van silicium die in de geneeswijzen werden gebruikt moeilijk opneembaar. Welnu, het is bewezen dat silicium een essentieel element is voor ons lichaam (collageen en elastine).
Onze moderne voeding is te verfijnd, wat maakt dat natuurlijk silicium haast verdwenen is uit onze voedingsmiddelen.
Bovendien vermindert de hoeveelheid silicium in ons lichaam onverbiddelijk naargelang de leeftijd.
Tot op heden kon er geen voorraad aan “mobiliseerbaar” silicium in ons lichaam aangetoond worden; het siliciumgehalte van het bloed hangt dus af van voedingssupplementen en meer bepaald van ons vermogen silicium op te nemen.

Het is dus noodzakelijk, en in het bijzonder na de leeftijd van 40 jaar, een regelmatige aanvulling van silicium te krijgen dat door het lichaam opgenomen kan worden.

Toepassingen

Volgens recent onderzoek kan een gebrek aan silicium direct verband houden met:
• pijnlijke gewrichten en beenderen, alsook sclerose
• gewrichtsaandoeningen (reuma, artritis, artrose, jicht …)
• cardiovasculaire problemen
• gebroken beenderen en de daaropvolgende groeiproblemen
• immuniteitsproblemen
• huid-, haar- en nagelaandoeningen (psoriasis, veroudering, …)
• aderverkalking

Anti-Verouderings Effect
We weten uit ervaring dat de therapeutische toepassingen sterk uiteenlopen. Een van de meest interessante effecten van organisch silicium is dat het als antioxidatiemiddel en anti-verouderingsagent optreedt.
Het is bewezen dat silicium een preventieve werking heeft tegen aderverharding, alsook verharding en veroudering van de weefsels, wat verband lijkt te houden met het feit dat het calcium bindt. Dit calcium heeft de neiging elastische vezels en bindweefsel overmatig stijf te maken.
1. Gaat oxydatie tegen
2. Vertraagt het verouderingsproces
3. Verhoogt de immuniteit
4. Stopt vrije radicalen

Silicium vervangt verkalkte en verharde vezels door vezels waarvan de elasticiteit en mechanische eigenschappen hersteld zijn, en zorgt ervoor dat de bloedvaten en kleine aderen weer flexibel worden.

Versterkend Effect
Silanen (organisch silicium) spelen een dubbele rol: aanbrenger van opneembaar silicium en versterker voor andere moleculen. Silanen zijn bijgevolg niet alleen de beste transporteurs van silicium maar kunnen ook verbonden worden aan andere moleculen die traditioneel in de geneeskunde gebruikt worden.
In dat geval is de rol van de silanen andere moleculen aan te brengen (deze rol kan vergeleken worden met die van een kar die koetsen voorttrekt).

Referenties & literatuur:

1. Roger Philips; Puur natuur op tafel; spectrumgids 1983; uitgeverij Het Spectrum
2. H. Laane; Silcium essentieel spoorelement; belangrijk voor plant, dier en mens. Orthomoleculaire koerier 118 en 119 (2006).
3. Barel A, Timchenko A, Vanden Berghe D et al (2005). ‘Effects of oral intake of choline stabilized orthosilicic acid on skin, nails and hair in women with photodamaged facial skin”. Arch Dermatol Res; 297(4);147-153.
4. Birchall JD, Chappell JS(1988). ‘Chemistry of aluminium and silicon in relation to Alzheimer’s disease”Clin Chem 34(2):265-267.
5. Calomme MR et al (1997). ‘Silicon absorption from stabilized orthosilicic acid and other supplements in healthy subjects’. Tr El in Man and Animals 10, ed bij Roussel et al. Plenum 1111-1114.

6. Calomme MR et al (1998). ‘Comparitive biovailability study of silicon supplements in healthy subjects’. J Par Ent Nutrition22(1):12.
7. Calomme MR et al (2002). ‘Effects of choline stabilized orthosilicic acid on bone density in chicks’.Calcif Tissue Int 70;292,2002.
8. Edwardson JA Moore PB et al (1993). ‘Effects of silicon on gastrointestinal absorption of aluminium’. Lancet 342(8865); 211-222.
9. Hott M, de Pollak C et al (1993). ‘Short-term effects of organic silicon on trabecular bone in mature ovarietomized rats’. Calcif Tissue Int 53(3)174-179.
10. Juddaohsingh R et al (2004). ‘Dietary silicon is positively associated with bone mineral density in men and premenopausal women of the Framinghham Offspring cohort’. J. Bone Miner res 19(2)297-307.
11. Lassus A (1993). ‘Colloidal silicic acid for oral and topical treatment of aged skin, fragile hair and brittle nails in females’. J.Int Med res. 21(4);209-215.
12. Lassus A (1997). ‘Colloidal silicic acid for treatment of psoriatic ksin lesions, arthropathy and onychopathy’. A pilot study. J Int Med Res. 25(4);206-209.
13. McNaughton SA, Bolton-Smith C et al (2005). ‘Dietary silicon intake in post-menopausal women’. Br J Nutr 94(5);813-817.
14. Nielsen FH and Poellot (2004). ‘Dietary silicon affects bone turnover differently in ovariectomized and sham-operated rats’. J tracé Elem. In Exp. Med,17(3):137-149.
15. Rodriques FA, Datnoff LE (2005). ‘Silicon and rice disease management’. Fitopatol.bras 30(5).
16. Rondeau V et al (2000). ‘Realtion between aluminium concentrations in drinking water and Alzheimer’s disease; an 8-year follow-up study.’Am J Ep 152(1);59-66.
17. Schwarz K(1977). ‘Silicon, fiber, and artherosclerosis’. Lancet 26:1(8009):454-457.
18. Yamada MO (2003). ‘Trace elements and biominerals in the human bone’. Cell Mol Biol (noisy-le-grand) 49(4):661-665.



Inspired by Nature.
                             Driven by Science.
                                                                    Passionated by Nutrition.